• Hans Mik

Kut! 6,5 km | 32.30min

De ongelukkige eter

9 jaar geleden ging ik met een groep mannen naar Frankrijk. Doel: ontdekken wat ik kan, vertrouwen in mezelf en vertrouwen in anderen vinden. We deden activiteiten als: bergbeklimmen, kajakken, via ferrata en canyoning. Voor wie het niet kent: bij canyoning ga je door een rivier naar beneden de berg af. Super leuk: we gingen door grotten en spleten. Van grote hoogte sprongen we in het water en we gingen lekker zwemmen. Totdat we beneden waren. De instructeur zei dat we de wetsuit achterop de rug konden binden en dat we weer naar boven gingen lopen.

Kak.

Daar was ik niet op berekend. Je moet weten dat ik toentertijd niet gelukkig was en dat mijn lijf dat moest ontgelden: ik sportte niet, ik rookte wel en ik at veel en ongezond. Daardoor woog ik 105 kilo en had een barslechte conditie. Gevolg: ik liep achteraan. Die jongen met die grote bek, werd keihard geconfronteerd met zichzelf. Toen 1 van de andere mannen weer terug naar beneden kwam lopen, om aan te bieden om mijn wetsuit ook te tillen, was ik klaar.

Dit. Nooit. Meer.

Aan de top komen is lastig...

Ik ging aan de slag. Stoppen met roken. Hardlopen. Kickboksen. Gezond eten. Ik viel ruim 20 kilo af. Ik voelde me goed. En het ging ook goed. 5 kilometer hardlopen ging van onmogelijk naar 30 min en vervolgens naar net onder de 22 min. Mijn deadlift ging van 100 kilo naar 170 kilo. Ik moest er hard voor werken, maar ik had resultaat: ik werd fitter, sneller en sterker. En met iedere verbetering ging ik me beter voelen.


(tekst gaat verder onder de foto)

...maar er blijven nog lastiger

In februari liep ik een knieblessure op. Overbelasting. De remedie was: rustig aan doen en langzaam weer opbouwen. Even niet meer hardlopen dus. En toen kwam de Coronacrisis en kon ik ook niet meer naar mijn geliefde Crossfit toe. Daar ging mijn 3-4 keer per week intensief sporten. Daar ging ook het ritme waarin ik mezelf constant kon verbeteren. En dan wordt het lastig...

Toen ik vorige week weer eens een lang stuk ging hardlopen, zei mijn vrouw: "doe een beetje voorzichtig. Niet te hard." En dat deed ik.

..6,5 kilometer in 32:30 minuten..

Ik had kunnen denken: 'lekker, weer eens een lang stuk gelopen', of: 'wat goed dat ik het rustig aan heb gedaan'. Desnoods had ik kunnen denken: 'ach, je hebt net een blessure gehad' of 'gelukkig doet mijn knie niet zoveel pijn'. Maar ik kon alleen maar denken: 'kut!'

Zie je wel...

Ooit liep ik dezelfde afstand in 28:nog iets. Dús: ik ben slechter geworden. En als ik íets lastig vind, is het wel als ik slechter word met sporten. Liever zou ik mezelf de vernieling in lopen om in ieder geval onder de 30 te finishen. En hoewel ik weet dat de omstandigheden anders zijn, zo voel ik het niet. In plaats van een motivatie om mezelf weer te verbeteren voel ik: zie je wel... Ik ben niets meer dan die dikke jongen op die berg. En als ik me aan dat gevoel zou overgeven, dan ben ik zo weer in verval: dan verlies ik de interesse om te sporten, ga ik ongezonder eten en vliegen de kilo's er weer aan.

Kop in de wind

Omdat ik weet dát ik dit voel en omdat ik weet waarom ik dit voel, weet ik ook dat ik het anders kan doen. Ik ben namelijk niet meer die ongelukkige jongen van toen. Ik heb gewoon een blessure gehad, waardoor ik even niet kon sporten en had de pech dat ik niet naar de sportclub kon.

Dus kom op. Kop in de wind. We gaan weer beginnen.

Deze blog verscheen eerder op hansmik.nl


Bedankt voor het lezen van mijn blog. Denk je dat ik iets voor je kan doen? Neem dan vooral contact met me op. Het kennismakingsgesprek van 30 minuten is altijd kosteloos.

Wat ik doe Voor bedrijven doe ik individuele coachingstrajecten met medewerkers. Soms om iemand klaar te stomen voor de volgende stap op de carrièreladder. Soms om te voorkomen dat iemand met een burn-out thuis komt te zitten. Daarnaast geef ik samen met mijn collega's van IKOS hele gave (vaak outdoor) teamtrainingen om teams bij bedrijven beter op elkaar in te laten spelen. Gemiddeld waarderen onze klanten ons daarvoor met een 9,5. En daar ben ik super trots op.

Individueel werk ik vanuit mijn eigen praktijk in Deventer. Ik help iedereen die ergens in vast komen te zitten, of dat zich nu uit in een burn-out, een slechte relatie of een algemeen gevoel van ongeluk. Ik ben ervan overtuigd dat ik je kan helpen.

24 keer bekeken
CONTACT
  • LinkedIn Social Icon
  • Instagram