Stel je succes maar uit!

Er is geen gebrek aan briljante ideeën in deze wereld. Er is een gebrek aan de wil tot uitvoering van die ideeën. Er is een gebrek aan lef om van een droom een plan te maken. Waarom zitten mensen zo in elkaar? Waarom durven we niet om soms op ons bek te gaan om daar van te leren en zo continue te groeien?

Uitstelgedrag is de showstopper van de meeste dromen. In de conceptuele fase is het nog leuk en risicoloos. Je kan dan dromen van hoe mooi het resultaat zou zijn wanneer je het doel bereikt. Het geeft een goed gevoel die droom, maar zodra er richting een start gewerkt moet worden trapt ons brein het uitstel mechanisme aan. Stiekem is dit geen uitstel mechanisme maar een afstel principe. Waarom doet ons brein dit met ons? Hier is een logische verklaring voor.

Automatische piloot

Ons brein gebruikt veel energie. Daarom heeft het brein twee sporen waardoor wij instaat zijn om besluiten te nemen. Om in een modus te komen waarin de mens 'optimaal' functioneert heeft het brein de automatische piloot. Dit voelt als instinctief handelen en werkt razendsnel. Het zorgt ervoor dat we onbewust besluiten nemen waardoor het brein in een lage energiestand blijft. 85% van de tijd staat het brein in deze energie besparende modus. Besluiten worden grotendeels gevoed door ervaringen en overtuigingen uit het verleden.

In 15% van de gevallen staat het brein in een modus waar je bewust en rationeel besluiten neemt. Dit kost immens veel energie en gaat ook nog eens een stuk trager. Dit is de stand waar het brein het minst graag in verkeerd. Het is ook de modus waar vanuit gedachten nieuwe plannen ontstaan. Wanneer je daar actiegericht op handelt ontstaat daar ook de persoonlijke groei uit. Maar het brein heeft ook geleerd om zo snel mogelijk weer in die energiebesparende stand terug te komen. Daarom zal het brein er alles aan doen om jou weer door de automatische piloot aan te laten sturen. Daar heeft het een sterk mechanisme voor ontwikkelt en dat is de interne weerstand. Jij wordt opeens je grootste tegenstander want je ervaart onzekerheid, twijfel, onrust, stress of zelfs fysieke klachten. Dit is het moment dat mensen omschrijven als het verlaten van de comfortzone en betreden van de angstzone. Dit is het moment dat mensen afhaken en terugzakken in de automatische piloot die jou weer naar je comfortzone brengt.

Doen! Want je hebt jezelf bij je!

Ik herken uitstelgedrag maar al te goed. Jarenlang werd er tegen mij gezegd dat ik een beter balans moest vinden tussen mijn werkdruk en ontspanning. Jarenlang werd ik gewaarschuwd dat de gevolgen mijn hoge stressniveau, grote gevolgen zouden kunnen hebben voor mijn leven. Mijn overtuiging is dat ik alles aan kan. Zo nam mijn automatische piloot dus in 85% van de tijd de besluiten. "Doen! Want je hebt jezelf bij je!" Dit hoorde ik regelmatig mijn innerlijke stem tegen mij zeggen. Mijn realiteit is dat wanneer ik iets echt wilde, ik dat ook bereikte door full force focus en volharding in de uitvoering. Heeft niets te maken met geluk of talent maar pure wil.

Ik voelde heus wel dat ik er iets aan moest doen, maar voelde niet die urgentie. Dus schoof ik de aanpak maar voor mij uit. Mijn brein vertelde mij voortdurend dat ik beter niet kon veranderen want anders zou ik die 'magie', of te wel mijn wilskracht, weleens kunnen breken waarmee ik tot dat punt zo veel bereikt had in mijn leven. Dus ging ik weer naar de automatische piloot en weer verstreken maanden voordat het weer een onderwerp zou worden. Vervolgens zou het bovenstaande proces zich gewoon weer herhalen. Opeens ben je dan jaren verder.


Mijn lichaam besloot toen aan de noodrem te trekken. Mijn uitstelgedrag zorgde ervoor dat ik de meest waardevolle les van leven kreeg. Mijn hart zei: "Doe jij het zelf maar even!" Mijn wereld kwam even tot stilstand, een harde reset en een nieuwe ervaring. Wat mij zo ver had gebracht was tevens een sluipmoordenaar van mijn gezondheid. Balans vinden werd opeens de grootste prioriteit, immers ik blijf dezelfde persoon die niet een doel veranderd maar het plan. In mijn besluitvorming vanaf dat moment nam ik de kernwaarde trouw mee in de afweging. Trouw aan mijzelf, trouw mijn doelen maar nu ook trouw aan de kaders waarbinnen ik de doelen wil bereiken.

Mijn overtuiging was dat ik hoog effectief was in executie van mijn plannen, realiteit was dat ik roofbouw pleegde. Mijn hart werd mijn performance coach. Nu ben ik beter in staat de balans te creëren. Nu weet ik gedisciplineerder de grens te bewaken en blijk ik eigenlijk veel effectiever te zijn dan ooit te voren. Daarnaast leef ik veel prettiger omdat ik mijn stressniveau onder controle kan houden door mijzelf te dwingen om naar balans op zoek te blijven gaan. It's all about perception...


Train discomfort

Nieuwe inzichten creëren nieuwe ervaringen. Combineer dit met de bestaande gedachten en maak een nieuw plan. Weet dat je brein er alles aan doet om jou dat discomfortabele gevoel te geven. Dat vertelt je dat je op de goede weg bent naar groei. Heb je de ervaring dat je juist afhaakt in deze fase? Weet dat je door discomfort te trainen je meer controle krijgt over je eigen groei en prestatie. Eenmaal wanneer je de grens verlegd hebt is het mooie van het brein dat daar dan de nieuwe automatische piloot op wordt afgestemd. Nieuwe inzichten kunnen elke dag ontstaan. Sluit je daarom niet aan bij een merk maar bij een beweging waar je gemotiveerd raakt om zoveel mogelijk discomfort te ervaren.

Recente blogposts

Alles weergeven

Circel van invloed en betrokkenheid

Iets waar ik de laatste tijd veel aan heb gehad is de Circel van invloed en betrokkenheid van Stephen Covey. Een heel helder en simpel model, maar ó zo verhelderend in tijden van stress. Wanneer je he

CONTACT
  • LinkedIn Social Icon
  • Instagram